NOWY PORTAL - wersja BETA
mamy już
507redaktorów
o co chodzi w portalu
Kliknij tutaj, aby szukać po branży
dodaj artykuł
ZLECENIA OGŁOSZENIA ZAMÓW REDAKTORA ZAMÓW TEKST KUP ARTYKUŁ
POLECAMY:   Nie dopuść do wypalenia! AIDS pokonany?
 
Promowane ogłoszenia
Tanie przeprowadzki Koło,Turek.
WILLA Nad Rzeką
dodaj ogłoszenie
 
Jesteś tutaj:Strona główna>Lista artykułów>Prezentacja artykułu

Ćwiczenia relaksowo - koncentrujące w rehabilitacji

Dodano: 19.01.2016, autor: Paweł Wiśniewski
kategoria: Zdrowie i Medycyna,  ocena: 4,  rodzaj: Ogólnodostępny
Należy zawsze pamiętać o tej dziedzinie, w której postępowanie psychofizyczne wzorcowane na systemach wschodnich może przynieść korzyści – mianowicie o rehabilitacji niepełnosprawnych. Zdrowy człowiek może dzięki normalnym możliwością motorycznym wykonywać najrozmaitsze ćwiczenia, brać udział w grach i zabawach ruchowych, zajmować się różnymi rodzajami sportu. Możliwości niepełnosprawnego są ze zrozumiałych powodów ograniczone. Nasuwa się pytanie, czy w procesie rehabilitacji i w dalszym życiu niepełnosprawny ma usiłować zachowywać się jak człowiek zdrowy? Czy ma postępować tak, jak sam postępował przed wypadkiem czy chorobą, która spowodowała kalectwo?
Tymczasem sport dla niepełnosprawnych jest organizowany z wielką intensywnością. W roku 1963 powstała nawet Międzynarodowa Federacja Sportu Inwalidzkiego. Wprowadzono element współzawodnictwa. Organizuje się igrzyska, swoiste olimpiady, o zasięgu światowym. Odbywały się już światowe igrzyska amputowanych, igrzyska sportowe paraplegików. Rozdawano medale… Sprawa jest tak daleko posunięta, że trudno bez obawy narażenia się na frontalny atak ze strony zwolenników sportu wyczynowego niepełnosprawnych wypowiadać słowa krytyki. Ale czy istotnie współzawodnictwo jest konieczne? Czy nie da lepszych rezultatów zajęcie się sportem traktowanym jako czynnik zdrowotny? Zajęcie się sportem pod kontrolą doświadczonego lekarza i trenera?
Pewne fakty stwarzają nowe sytuacje życiowe, powodują nieodwracalne zmiany w postępowaniu, zachowaniu się czynności fizjologicznych człowieka. Do tych zmian należy dostosować nowy styl życia.
Jakie są cele uprawiania sportu przez niepełnosprawnych? Mówi o tym W. Dega w referacie wygłoszonym na konferencji poświęconej możliwości uprawiania sportu przez niepełnosprawnych. Sport dla osób trwale poszkodowanych na zdrowiu zrodził się w placówkach rehabilitacyjnych. Jest on dalszym ciągiem ćwiczeń leczniczych, niejako ich rozszerzeniem. Przyczyną takiego rozszerzenia terapii ruchowej były bardzo cenne i przekonujące wyniki. Ćwiczenia ruchowe, zwłaszcza stosowane w formie sportowej, wyrabiają u chorych nie tylko sprawność fizyczną, lecz budzą optymizm życiowy, pomagają przezwyciężyć niedomagania fizyczne, przywracają radość życia, kształtują postawę fizyczną i psychiczną wobec życia, uczą współżyć z otoczeniem. Sport ma to do siebie, że włącza całą osobowość ćwiczącego. Słowem, sport ułatwia choremu akceptację kalectwa, a więc przyczynia się do stworzenia podstawy wszelkiej rehabilitacji.
Dalej omawiając szereg metod stosowania zwiększonej aktywności ruchowej u niepełnosprawnych zwraca się szczególną uwagę na to, że „jogizm” wyrabia panowanie nad ciałem, a także nad sobą. Nasuwa się pytanie, czy jogizm nie mógłby ułatwić niepełnosprawnym opanowania na przykład nerwic reakcyjnych różnych odmian, które tak często dręczą ludzi chorych. Akceptacja kalectwa oznacza zwycięstwo nad samym sobą. Jogizm mógłby okazać się przydatny dla niektórych niepełnosprawnych.
Proponuje się zwrócenie szczególnej uwagi na jogizm przy wyborze systemu ćwiczeń dostosowanych do możliwości fizycznych niepełnosprawnych. Wskazania i pewne ograniczenia dietetyczne obowiązujące adeptów jogizmu klasycznego czy ćwiczeń relaksowo – koncentrujących wzorowanych na systemach wschodnich na pewno przyniosą korzyść niepełnosprawnym, u których z konieczności aktywność ruchowa jest ograniczona, zapotrzebowanie energetyczne jest więc również zmniejszone. Większość postaw stosowanych przez uproszczony system ćwiczeń relaksowo – koncentrujących jest dostępna dla niepełnosprawnych. Można zresztą dostosować specjalny zestaw ćwiczeń do możliwości każdego niepełnosprawnego. Ćwiczenia relaksowe uczące koncentracji można stosować według wskazań sofroterapii podanych uprzednio. Ćwiczenia te mogą być wykonane indywidualnie albo zbiorowo w kilkunasto osobowych grupach. Opierając się na stwierdzeniach autorów tych systemów, z których największym autorytetem jest A. Caycedo, należy oczekiwać już po miesiącu ćwiczeń rezultatów, o których pisze Dega, tzn. zwiększeniu sprawności fizycznych i wyrobienia najbardziej korzystnej postawy psychicznej, ułatwiającej przystosowanie się do nowej sytuacji życiowej, słowem powodującej akceptację kalectwa.
Jeżeli chodzi o sprawność fizyczną, to na pewno należałoby do opisanego postępowania dodać gry i zabawy ruchowe, pływanie, jeżeli to będzie możliwe, turystyką, oczywiście w wymiarach dostosowanych do możliwości niepełnosprawnego.
W każdym razie wyrobienie dyscypliny psychicznej przez postępowanie sofroterapeutyczne czy metodę ćwiczeń relaksowo – koncentrujących będzie niezwykle cennym czynnikiem w procesie rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Na to należy zwrócić szczególnie uwagę.
GALERIA

 

OCENA ARTYKUŁU

Pomóż nam budować ranking artykułów, oceń powyższy.
oceń artykuł
średnia ocen
4
Wykonawca: PERSABIO
Wszelkie prawa zastrzeżone

zamknij
zamknij

Czytaj artykuły z wybranej kategorii

kliknij w nazwę kategorii aby przejść do listy artykułów
zamknij

Znajdź specjalistę z wybranej branży

kliknij w nazwę branży aby przejść do listy specjalistów publikujących w niej artykuły