NOWY PORTAL - wersja BETA
mamy już
507redaktorów
o co chodzi w portalu
Kliknij tutaj, aby szukać po branży
dodaj artykuł
ZLECENIA OGŁOSZENIA ZAMÓW REDAKTORA ZAMÓW TEKST KUP ARTYKUŁ
POLECAMY:   Nie dopuść do wypalenia! AIDS pokonany?
 
Promowane ogłoszenia
Tanie przeprowadzki Koło,Turek.
WILLA Nad Rzeką
dodaj ogłoszenie
 
Jesteś tutaj:Strona główna>Lista artykułów>Prezentacja artykułu

Wpływ lodu na życie zwierząt i środowisko

Dodano: 12.02.2016, autor: Paweł Wiśniewski
kategoria: Nauka i edukacja,  ocena: 4,  rodzaj: Ogólnodostępny
Nawet po północy antarktyczne słońce świeci jeszcze swoją czerwonawą barwą. Naukowcy badali górę lodową o szerokości kilkuset metrów. Nagle przechyliła się na bok. Jeden koniec zawisł w powietrzu, jak dziób tonącego okrętu. Później spadł z hukiem, wzbudzając fale wokół przylądka Hallett. Na tych falach góra lodowa wzniosła się ponownie i robiła wrażenie, że jej górny kraniec zaraz wybuchnie. Nie minęło wiele czasu, a bryła lodu niczym kawałki kryształu roztrysnęła się na powierzchni 5 km².
Ludzie rzadko oglądają takie zdarzenie. Wzbudziło ono poczucie potęgi, złożoności i zagrożeń, jakie niosą góry lodowe.
Jedna z nich nazywa się B-15B i ma 4900 km². Jest kawałkiem pierwotnej góry lodowej B-15, której górna powierzchnia, po oderwaniu się od Lodowca Szelfowego Rossa w marcu 2000 roku, wynosiła ponad 11000 km² i, jak oszacowano, zawierała tyle słodkiej wody, że wystarczyłaby Stanom Zjednoczonym na pięć lat.
Na góry wielkości B-15 człowiek może trafić raz, dwa razy w życiu. Narodowy Ośrodek Badania Lodu (Nationale Ice Center) w marylandzkim Snittand, który od 25 lat śledzi góry lodowe za pomocą satelitów, nigdy nie odnalazł tak wielkiej góry. Przez ostatnie dziesięć lat na zdjęciach satelitarnych widać było, jak w Lodowcu Szelfowym Rossa rozszerzają się pęknięcia, które w końcu uwolniły B-15.
Dlatego naukowcy postanowili ją zbadać. Wielkie, płaskie góry lodowe Antarktyki stanowią doskonałe środowisko dla pingwinów i fok, które wdrapują się na lodowe półki na poziomie wody, oraz ptaków morskich, które tam odpoczywają.
Na krawędziach i w tworzących się wzdłuż nich jaskiniach mieszają się składniki pokarmowe, umożliwiające rozwój maleńkich roślin zwanych fitoplanktonem, podstawowym elementem morskiego łańcucha pokarmowego. Gdy góry lodowe dryfują i topnieją, pozostawiają za sobą szczątki fizyczne i biologiczne, które mogą sprzyjać gromadzeniu się kryla, ryb, meduz, waleni i fok.
Kilka miesięcy po oderwaniu się B-15 od lodowca jej fragmenty zdawały się zmierzać ku szlakom statków zaopatrujących amerykańską stację Mc Murdo, gdzie trwają prace w ramach Programu Arktycznego. Natomiast B-15B największa pozostałość B-15, ustawiła się tak, że utrudniała ponad 170 tysiącom par lęgowych pingwinów pływanie między żerowiskami a ich kolonią w pobliżu przylądka Crozier.
Naukowcy badający ten teren muszą być bardzo ostrożni. Jej temperatura to ważny problem. Woda morska, która ma tutaj około minus 1²C, wysysa ciepło z organizmu tak szybko, że nagi człowiek umarłby w niej w ciągu paru minut. Nurkowie odczuwają tutaj, pomimo odpowiedniego stroju, rwące bóle w dłoniach i stopach. Po powrocie w ciepłe miejsca minie kilka miesięcy, zanim odzyskają pełne czucie w twarzach oraz palcach rąk i nóg.
Badania potwierdziły, że góry lodowe Antarktyki, utrzymujące się czasem latami, są ważnym czynnikiem kształtującym biologię Morza Rossa.
Kiedy się odrywają od lodowca, przemieszczają i roztapiają, odgrywają istotną rolę w funkcjonowaniu światowego układu oceanicznego. Układ ten zajmuje 70% powierzchni ziemi, zatem to, czego dowiemy się na wodach Antarktyki, wpłynie na stan wiedzy o przyszłości naszej planety.
Naukowcy badający te wody twierdzą, że to było pionierskie nurkowanie. Dzięki osiągnięciom techniki mogli filmować i zbierać próbki na potrzeby nauki. Jednak mieli nadzieję, że już więcej nie będą musieli nurkować w tak ryzykownych warunkach. Jednak te nurkowania przyniosły wielkie odkrycia. Płynąc w głąb góry, niespodziewanie natrafili na ogród pełen życia. Widok był kosmiczny. Obok nich przepłynął równonóg o długości 13 centymetrów.
Dno obfitowało w stworzenia z rodziny Sabellidae i Serpulidae oraz ogóreczników.Trąc o podłoże, góry lodowe oczyszczały znaczne części dna z wszelkiego życia, jednak tutaj, unieruchomiony lód zapewniał osłonę.
Po tych odkryciach badacze upuścili te wody, przemarznięci do kości, ale żywi. Mieli szczęście. Cztery godziny później góra lodowa rozpadła się z hukiem. Jedna ściana pozostała skierowana ku morzu, a przed nią płynęły odłamki lodu. Eksplozja ta (wyobraźmy sobie kostkę lodu wrzuconą do letniej wody i odnieśmy to do góry lodowej, wielkością większą jak Majorka) mogła być największym tego typu zjawiskiem, jakie kiedykolwiek zaobserwowano.
GALERIA

 

OCENA ARTYKUŁU

Pomóż nam budować ranking artykułów, oceń powyższy.
oceń artykuł
średnia ocen
4
Wykonawca: PERSABIO
Wszelkie prawa zastrzeżone

zamknij
zamknij

Czytaj artykuły z wybranej kategorii

kliknij w nazwę kategorii aby przejść do listy artykułów
zamknij

Znajdź specjalistę z wybranej branży

kliknij w nazwę branży aby przejść do listy specjalistów publikujących w niej artykuły